Sürekli kafamın içindekileri dışarıya kusmak ile içeride bir yerlerde sıkışmak arasında gidip geliyorum. Kafamdakileri dışarıya kusmanın olanağı yok. Deli damgası yemeden, toplum içinde yaşamaya devam ederek bunu yapamam. Kullandığım kelime doğru kusmak gerekir ancak bu manyaklıkları.
Sıkışalım o zaman. Sıkışalım geriye doğru.

Kelimeler, ah o kelimeler. Zamanla ne kadar çoğalıyorsunuz. Çoğalıyor ve denizin dalgayla kıyıya vurup, çekilirken çakıl taşlarıyla çıkarttıkları sesleri taklit ediyorsunuz içimde. Yalan, yanlış aynı sesi çıkarmaya çalışıyorsunuz.