Dün gece ağladık. birlikte, birbirimize sarıldık ve ağladık. ikimize de iyi geldi bu. bir daha gitmek istemeyeceğini biliyorum artık. burada olmaktan mutlu artık.
hiçbir şey eskisi gibi olmayacak.
bunu biliyordum zaten. klişe bu. ama dün gece birbirimize sarılmış bir şekilde ağlarken bunu anladım.
klişeleri anlamak daha zor aslında. fazla ortalarda olduğu için anlamını yitiriyor sanki. kendine çok yakıştıramıyor insan.
yeni bir şey yaşayınca dört elle sarılıyorsun da meseleye herkesin yaşadığına benzer olunca keyfi kaçıyor sanki işin.
bir kitap okudum hayatım değişti mesela. hayatı gerçekten okuduğu kitaptan veya izlediği filmden değişen biri bunun söylendiği için değil ama gerçekten öyle olduğu için olduğunu nasıl anlatabilir.
işin güzel tarafı da kimseye bir şey anlatmak zorunda değiliz aslında.
hiçbir şey eskisi olmayacak.
panta rei

bir anda gidiyor sandım. sonra anladım ki nefes aldığın sürece bu dünyada hangi koşullarda olursan ol, yapacağın iş, göreceğin görev, işin daha özü yaşayacağın var. herşey bundanmış anladım.

henüz ağlamadım.

Benzemedikleri için karıştırıyorum insanları. birbirlerine benzeseler ne kolay olacak işim.