niye yok...

Benim niye kimseye anlatabileceğim "başarı hikaye"m yok. Bazı kavramlar bana çok yabancı geliyor. Kendim bile şaşırıyorum.

Bugün benim doğumgünüm. Doğumgünlerini anlamıyorum. Blogları da anlamıyorum. İnsan neden blog yazar? Kendine söyleyemediğini mi söyler? Herkese söylemek istediğini mi söyler? Ben en iyisi eski moda günlük yazmaya devam edeyim.

Kaybetmek

Hiç bir şeyi kaybetmediğimiz bir dünyada yaşayalım örneğin. hiç bir zaman, hiç bir şeyi kaybetmeyelim. bakalım, nasıl olurdu. çocukluğumuzu kaybetmeyelim. gençliğimizi kaybetmeyelim. kaybetmemek kolay değil. kaybetmeyi yaşamak zor. bunu on üç yaşında yaşamak daha da zor olmalı. ne var ki ben anlayamıyorum.
olmasa hiç bir şey, kaybetmek de olmaz. yokluğun karşısında kayıp olması mümkün değil. en azda olmanın bir gereği daha diyebiliriz buna.
saçmalıyorum.

Üç beş kişinin gördüğü rüyayı bir panoya çizip yukarıda bir yerlere, belki de gökyüzüne asmanın bir yolu olsa, sanırım bu üç beş kişi olayın aslında bu kadar abartılacak ve kaderle yüzleşme zamanının geldiğini sanacak pozisyonda olmazlardı.

ip çocuk yazım yarım kaldı. bir anda ip çocuğun ayak ucundan bir yerinden çıkmış ipi çeken biri olduğu geldi aklıma. ipin çekilmesiyle birlikte zaten ip çocuk söküldü. ip çocuk sökülünce ip çocuk yazım yarım kaldı. tamir etmek lazım.

Sürekli kafamın içindekileri dışarıya kusmak ile içeride bir yerlerde sıkışmak arasında gidip geliyorum. Kafamdakileri dışarıya kusmanın olanağı yok. Deli damgası yemeden, toplum içinde yaşamaya devam ederek bunu yapamam. Kullandığım kelime doğru kusmak gerekir ancak bu manyaklıkları.
Sıkışalım o zaman. Sıkışalım geriye doğru.

Kelimeler, ah o kelimeler. Zamanla ne kadar çoğalıyorsunuz. Çoğalıyor ve denizin dalgayla kıyıya vurup, çekilirken çakıl taşlarıyla çıkarttıkları sesleri taklit ediyorsunuz içimde. Yalan, yanlış aynı sesi çıkarmaya çalışıyorsunuz.

http://www.cazkolik.com/JazzliGundem/103984/Bana_sanki_artik_yasayamayacakmisim_gibi_gelirken_birinin_sozunden_yeniden_hayat_bulmak_Tanri%60nin_he.html
Adele dinliyorum.